دانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823Investigating Sociopolitical Factors Affecting Citizens’ Inclination Toward Democratic Values in Wasit Province, Iraqبررسی تأثیر عوامل اجتماعی و سیاسی بر میزان گرایش به ارزش‌های دموکراتیک در بین شهروندان استان واسط عراق197226445110.22126/mps.2026.13952.1166FAسجادشمخی علیدانشجوی دکتری جامعه‌شناسی گرایش مسائل اجتماعی ایران، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0009-0002-3691-9361محمد تقیسبزه ایدانشیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران (نویسندۀ مسئول).0000-0001-6935-7909محمدمبارکیاستادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0000-0001-5727-1475اسداللهنقدیاستاد، گروه علوم اجتماعی، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0000-0002-6403-6935حمیدیحیوی همدانیاستادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکدۀ علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.0000-0002-5533-4222Journal Article20260621This descriptive-analytical study employs a survey method to investigate the level of inclination toward democratic values among citizens of Wasit Province, Iraq, and the factors influencing it. The statistical population consisted of all citizens of Wasit Province, numbering 1,415,034 people, and the sample size was estimated at 600 using Cochran's formula. A researcher-made questionnaire was used for data collection. The validity of the questionnaire was confirmed by expert professors, and its reliability was established using Cronbach's alpha coefficient, which yielded a value of 0.893. Data analysis was performed using SPSS-26 and LISREL-9.According to the findings, the overall mean inclination toward democratic values was 3.33, indicating a moderate level. This inclination was higher in urban areas than in rural areas, and in the city of Kut, the provincial capital, it was higher than in other counties. Participation in political parties (0.164), participation in civil society institutions (0.182), and the weakening of tradition and tribalism (0.121) had positive effects on this inclination. The direct effect of participation in civil society institutions was 30.55%, and its indirect effect through the weakening of tribalism was 18.50%. The direct effect of participation in political parties was 21.2%, and its indirect effect was 8.50%.With the stabilization and strengthening of economic and social development in Iraq and Wasit Province, it can be expected that citizens will show a greater inclination toward democratic values, and alongside this development, traditional values will weaken and democratic values will be reinforced.در کشور عراق و استان واسط بافت سنتی، قبیله‌محور و قومیت‌گرا باعث شده تا فرهنگ و تعلقات عشیره‌ای عامل مهمی در تصمیم‌گیری‌های سیاسی و کنش‌های سیاسی شهروندان باشد. در این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی با استفاده از تکنیک پیمایش، میزان گرایش به ارزش‌های دموکراتیک در بین شهروندان استان واسط عراق و عوامل مؤثر بر آن بررسی شده است. جامعۀ آماری شامل کلیۀ شهروندان استان واسط (1.415.034 نفر) بوده و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 600 نفر برآورد شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته با روایی تأییدشده توسط اساتید خبره و پایایی 893/0 (آلفای کرونباخ) بود. تحلیل داده‌ها با SPSS-26 و LISREL-9 انجام شده است. مطابق یافته‌های پژوهش، میانگین کل گرایش به ارزش‌های دموکراتیک 33/3 و در سطح متوسط قرار دارد. این گرایش در جامعۀ شهری بالاتر از جامعۀ روستایی و در شهرستان کوت، مرکز استان، بالاتر از سایر شهرستان‌هاست. فعالیت در احزاب سیاسی (164/0)، فعالیت در نهادهای مدنی (182/0) و تضعیف سنت و قبیله‌گرایی (121/0) بر این گرایش تأثیر مثبت داشته‌اند. اثر مستقیم فعالیت در نهادهای مدنی 55/30% و اثر غیرمستقیم آن از طریق تضعیف قبیله‌گرایی 50/18% است. اثر مستقیم فعالیت در احزاب سیاسی 2/21% و اثر غیرمستقیم آن 50/8% است. با تثبیت و تقویت توسعۀ اقتصادی و اجتماعی در عراق و استان واسط، می‌توان انتظار داشت که شهروندان گرایش بیشتری به ارزش‌های دموکراتیک نشان دهند و همزمان با این توسعه، ارزش‌های سنتی تضعیف و ارزش‌های دموکراتیک تقویت شوند.https://mps.razi.ac.ir/article_4451_d3d432ea47c18f54a0c82f866602212d.pdfدانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823The Impact of Political Stability and Institutional Arrangements of Monetary Policy on Investment in Iraqتأثیر ثبات سیاسی و ترتیبات نهادی سیاست پولی بر سرمایه‌گذاری در کشور عراق227258445310.22126/mps.2026.13247.1125FAکاوهدرخشانی درآبیاستادیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران (نویسندۀ مسئول).0000-0002-7069-762Xکاظمجواد عویددانشجوی کارشناسی‌ارشد اقتصاد، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران.Journal Article20251126In the two decades since 2003, the Iraqi economy has faced political instability, internal insecurity, and severe institutional fluctuations that have significantly affected the investment Environment in the country. This study simultaneously examines the factors influencing investment from an institutional perspective, focusing on the impact of political stability, measured by the “Political Stability and Absence of Violence / Terrorism” index and monetary policy institutional arrangements, measured by the "Central Bank Independence" index, on investment in Iraq. Annual data for the period 2003–2023 were used to estimate the coefficients by an Autoregressive Distributed Lags (ARDL) model. The results indicate that improvements in political stability and reductions in violence have a positive and statistically significant effect on investment in both the short and long run. Furthermore, greater central bank independence strengthens investment over the long run, as reduced governor turnover is associated with increased monetary policy predictability. Exports and inflation exhibit positive and significant long-run relationships with investment, whereas economic growth shows no significant relationship with investment in either the short or long run. The findings highlight the decisive role of internal security, institutional stability, and monetary governance quality in shaping Iraq's investment environment.دو دهه پس از ۲۰۰۳، اقتصاد عراق با بی‌ثباتی سیاسی، ناامنی داخلی و نوسانات شدید نهادی مواجه بوده است که می‌تواند مسیر سرمایه‌گذاری در این کشور را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد. بر این اساس، در این پژوهش عوامل مؤثر بر سرمایه‌گذاری از دیدگاه نهادی در چارچوب تأثیر ثبات سیاسی با شاخص «ثبات سیاسی و نبود خشونت / تروریسم» و همزمان ترتیبات نهادی سیاست پولی با شاخص «استقلال بانک مرکزی» بر سرمایه‌گذاری در کشور عراق مورد بررسی قرار گرفته است. داده‌های مربوط به متغیرهای پژوهش برای سال‌های 2003 تا 2023 استخراج شده‌اند و به منظور برآورد ضرایب الگوی خودرگرسیون با وقفه‌های توزیعی (ARDL) به کار گرفته شده است. نتایج نشان می‌دهد که بهبود ثبات سیاسی و کاهش خشونت، در کوتاه‌مدت و در بلندمدت، اثر مثبت و معناداری بر سرمایه‌گذاری دارد؛ به عبارت دیگر هرگونه بهبود در وضعیت ثبات سیاسی و کاهش خشونت می‌تواند به افزایش سرمایه‌گذاری منجر شود. همچنین افزایش استقلال بانک مرکزی در بلندمدت موجب تقویت سرمایه‌گذاری می‌شود؛ به‌گونه‌ای که کاهش جابه‌جایی رؤسای بانک مرکزی با افزایش پیش‌بینی‌پذیری سیاست پولی همراه بوده است. صادرات و تورم در بلندمدت رابطۀ مثبت و معناداری با سرمایه‌گذاری داشته‌اند، در حالی که رشد اقتصادی در هیچ‌یک از دوره‌های کوتاه‌مدت یا بلندمدت رابطۀ معناداری با سرمایه‌گذاری نداشته است. یافته‌ها نقش تعیین‌کنندۀ امنیت داخلی، ثبات نهادی و کیفیت حکمرانی پولی را در شکل‌دهی محیط سرمایه‌گذاری عراق برجسته می‌کنند.https://mps.razi.ac.ir/article_4453_ab108ef319914869d8f476c1986c4499.pdfدانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823The Impact of the Belt and Road Initiative (BRI) on Enhancing China's Geo-Economic Influence in West Asiaتأثیر طرح کمربند و جاده بر افزایش نفوذ ژئواکونومیکی چین در منطقۀ غرب آسیا259292445010.22126/mps.2026.14010.1167FAفرشتهمیرحسینیاستادیار، گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.0009-0002-4584-7887Journal Article20260611Launched in 2013 with the aim of reconstructing global trade routes, China’s Belt and Road Initiative (BRI) stands as one of the most significant geoeconomic undertakings of the twenty-first century, and, after more than a decade, has become a cornerstone of efforts to redefine patterns of power within the international system. From a geopolitical perspective, West Asia occupies a pivotal position in realizing the objectives of this initiative. Utilizing Power Transition Theory and adopting a geoeconomic approach, this research aims to examine the dimensions of China’s expanding influence in West Asia through the BRI from 2013 to 2026. According to the article’s hypothesis, the expansion of the BRI in West Asia through its geoeconomic dimensions contributes to a power transition from traditional actors, particularly the United States, toward China, thereby redefining the regional balance of power. Employing a descriptive-analytical method within a qualitative paradigm, this study relies on documentary research, the analysis of foreign policy documents, and recent data from international organizations and reputable think tanks to investigate China’s increasing geoeconomic role in West Asia between 2013 and 2026. The findings indicate that the BRI has evolved into a sophisticated instrument for expanding China’s geopolitical influence in the region. Furthermore, China’s comprehensive strategic partnerships with regional states are strategically significant for balancing against U.S. influence. Notably, China’s mediation that contributed to the restoration of relations between Iran and Saudi Arabia in March 2023, and its emerging role in responding to and managing regional conflicts, exemplified by the response to the U.S.-Israeli attacks on Iran in February 2026, underscore Beijing’s rising capacity to engage in the management of regional disputes within the broader framework of the Belt and Road Initiative.طرح کمربند و جادۀ چین که از سال ۲۰۱۳ میلادی با هدف بازسازی مسیرهای تجارت جهانی آغاز شد، از بزرگ‌ترین ابتکارات ژئواکونومیک قرن بیست و یکم به شمار می‌آید؛ طرحی که اکنون با گذشت بیش از یک دهه به بستری برای بازتعریف الگوهای قدرت در نظام بین‌الملل تبدیل شده است. از منظر ژئوپلیتیکی، منطقۀ غرب آسیا جایگاهی محوری در تحقق اهداف این ابتکار دارد. هدف پژوهش حاضر این است که با بهره‌گیری از نظریۀ گذار قدرت و با رویکردی ژئواکونومیک به بررسی ابعاد گسترش نفوذ چین از طریق طرح کمربند و جاده بر نظام قدرت در منطقۀ غرب آسیا از سال 2013 تا 2026 بپردازد. مطابق فرضیۀ مقاله، گسترش طرح کمربند و جادۀ چین در منطقۀ غرب آسیا از بُعد ژئواکونومیک منجر به گذار قدرت از بازیگران سنتی (ایالات متحده) به سمت چین و بازتعریف موازنۀ قدرت در منطقه می‌شود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و در چارچوب پارادایم کیفی، مبتنی بر مطالعات اسنادی و بهره‌گیری از داده‌های به‌روز نهادهای بین‌المللی و اندیشکده‌های معتبر، به بررسی نقش فزایندۀ قدرت ژئواکونومیکی چین در غرب آسیا (2013-2026) پرداخته است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که ابتکار کمربند و جاده به ابزاری برای افزایش نفوذ ژئوپلیتیکی چین در غرب آسیا تبدیل شده است. «مشارکت استراتژیک جامع» چین با کشورهای منطقه از منظر توازن‌بخشی به نفوذ ایالات متحده در منطقه اهمیت راهبردی دارد. همچنین میانجی‌گری چین در ازسرگیری روابط ایران و عربستان (اسفند 1401) و حملۀ آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران (9 اسفند 1404) بیانگر نقش نوظهور پکن در مدیریت منازعات منطقه‌ای در چارچوب ابتکار کمربند و جاده است.https://mps.razi.ac.ir/article_4450_193eb6ac66bf4ac720df1cf040e10166.pdfدانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823Analyzing and Explaining the Impact of Political Elites on Iraq's Foreign Policy After 2003:
An Analytical Study of the Decision-Making Structureبررسی و تبیین تأثیر نخبگان سیاسی بر سیاست خارجی عراق پس از 2003؛ بررسی تحلیلی ساختار تصمیم‌گیری293328444910.22126/mps.2026.14203.1179FAزهراءالکعبیکارشناسارشد روابط بین‌الملل، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران.محمد جوادموسی نژاداستادیار علوم سیاسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران (نویسنده مسئول).0009-0003-8577-3167Journal Article20260703Political elites have long played a significant role in the foreign-policy decision-making processes of states. Various theories of international relations and foreign policy have sought to conceptualize and explain this role and influence. Following the fall of Saddam Hussein’s regime, Iraq provides a particularly important case because, in the context of weak institutional consolidation and fragmented organizational structures, it has experienced a distinctive pattern of elite influence on foreign-policy decision-making. The country’s internal political developments and governing arrangements, particularly the fragmentation and dispersion of political power, have created conditions for the emergence of new political elites and, consequently, for their increasing influence over foreign-policy processes. This article examines and explains the influence of Iraqi political elites on the formation of Iraq’s foreign policy after 2003 through an analysis of the country’s political decision-making structure. It aims to clarify the nature of the relationship between political elites and foreign policy and to examine the influence of multiparty competition, sectarian and ethnic power-sharing arrangements, and regional and international interventions on the direction of Iraq’s foreign policy. This qualitative study adopts a descriptive-analytical approach to examine the conceptual relationship between political elites and foreign policy, the nature of Iraq’s post-2003 political system, and the roles of political parties, religious elites, and security forces in foreign-policy decision-making. The findings show that political parties have become central actors in shaping Iraq’s external relations, particularly because some political forces maintain regional and international alliances that have influenced the formulation and implementation of foreign policy.نخبگان سیاسی همواره نقش بسیار مهمی در فرایند تصمیم‌گیری سیاست خارجی کشورها ایفا می‌کنند. نظریه‌های مختلفی نیز در روابط بین‌الملل و سیاست خارجی تلاش کرده‌اند تا این نقش و تأثیرگذاری را تئوریزه کنند. عراق پس از سقوط حکومت صدام حسین، نمونۀ کاملی از دولتی است که به واسطۀ فقدان شکل‌گیری نهادی و عدم انسجام سازمانی، تجربۀ خاص و متفاوتی از نقش نخبگان سیاسی در تصمیم‌گیری سیاست خارجی تجربه کرده است. تحولات سیاسی داخلی این کشور و نحوۀ ادارۀ کشور به‌ویژه تکثر و تعدد قدرت، موجب شد تا بستر و زمینه برای ظهور نخبگان سیاسی جدید و بالتبع اثربخشی آنان در سیاست خارجی بیش از پیش مهیا شود. مقالۀ حاضر به بررسی و تبیین تأثیر نخبگان سیاسی عراق بر شکل‌دهی سیاست خارجی عراق پس از سال ۲۰۰۳ از طریق تحلیل ساختار تصمیم‌گیری سیاسی می‌پردازد. هدف این مطالعه روشن کردن ماهیت رابطۀ بین نخبگان سیاسی و سیاست خارجی و آشکار کردن میزان تأثیر سیاست‌های چندحزبی، تقسیم قدرت فرقه‌ای و قومی و مداخلات منطقه‌ای و بین‌المللی بر جهت‌گیری سیاست خارجی عراق است. این مطالعه یک پژوهش کیفی است و با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به چارچوب مفهومی نخبگان سیاسی و سیاست خارجی می‌پردازد و ماهیت نظام سیاسی عراق پس از سال ۲۰۰۳ و نقش احزاب سیاسی، نخبگان مذهبی و نیروهای امنیتی در تصمیم‌گیری سیاست خارجی را تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که احزاب سیاسی به دلیل مشارکت برخی از نیروهای سیاسی در اتحادهای منطقه‌ای و بین‌المللی که مستقیماً بر سیاست خارجی تأثیر گذاشته‌اند، به بازیگران اصلی در شکل‌دهی به روابط خارجی عراق تبدیل شده‌اند.https://mps.razi.ac.ir/article_4449_201b9310b287441e29fbd5f0ee658e99.pdfدانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823Iran's Iraqi Policy and the Challenges Posed by Turkey and Saudi Arabiaسیاست عراقی ایران؛ چالش‌های ترکیه و عربستان329366445210.22126/mps.2026.13767.1158FAسیروسفیضیعراق، ایران، ترکیه، عربستان سعودی، رقابت منطقه‌ای، همبستگی تاریخی.0000-0001-5244-252Xمحمددایی رضاییکارشناسارشد مطالعات منطقه‌ای، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0009-0007-4470-4869Journal Article20260430This article examines the challenges posed by Turkey and Saudi Arabia to Iran-Iraq solidarity after 2003 and explores the identity, security, and economic dimensions of this relationship in the context of regional competition. Iran has exercised significant political and security influence in Iraq by drawing on its religious, cultural, and historical ties, as well as by supporting Shiite and Kurdish groups, while also engaging with independent Sunni actors, and by generally emphasizing the importance of a stable Iraq. In contrast, Turkey, by focusing on the Turkmens, segments of the Sunni population, and cooperating with certain political actors in the Kurdistan Region, has pursued a policy aimed at containing Iran's influence. Saudi Arabia, by relying on religious commonalities with segments of the Sunni community, has sought to challenge Iraq's national unity, reduce Shiite influence, and re-establish an Arab position for itself, generally through policies based on division, financial incentives for individuals and groups, and reliance on Western political influence. The central question of this study is how Turkey and Saudi Arabia have challenged Iran’s policy toward Iraq, which is based on Iran-Iraq solidarity. The challenges posed by these two countries have many dimensions, but this article examines selected aspects of them. It hypothesizes that these two countries have contributed to preventing the formation of a strong government and a stable Iraq by exacerbating ethnic-sectarian divisions in Iraq with the support of the United States. Drawing on Barry Buzan’s theory of regional security complexes, the article argues that these interventions have disrupted stability in Iraq, affected Iran-Iraq relations, and contributed significantly to regional instability.این مقاله به بررسی چالش‌های ترکیه و عربستان بر سر همبستگی ایران و عراق پس از 2003 می‌پردازد و ابعاد هویتی، امنیتی و اقتصادی آن را در قالب یک رقابت منطقه‌ای بررسی می‌کند. ایران با بهره‌گیری از یگانگی مذهبی، فرهنگی و تاریخی و نیز حمایت از گروه‌های شیعه و کُرد و حتی قبول سنی‌های مستقل و به‌طور کلی تأکید بر عراق باثبات، تأثیرگذاری سیاسی و امنیتی گسترده‌ای در عراق داشته است. در مقابل، ترکیه با تمرکز بر ترکمانان، بخشی از سنی‌ها و همکاری با اقلیم کردستان سیاست مهار تأثیرگذاری ایران را دنبال کرده است. عربستان سعودی نیز با اتکا به اشتراکات مذهبی و قومی با بخشی از جریان سنی در پی محدود کردن نفوذ شیعیان و بازسازی جایگاه عربی خود بوده است. حال مسئله این است که ترکیه و عربستان چگونه همبستگی ایران و عراق را به چالش کشیده‌اند. چالش‌های این دو کشور جنبه‌های زیادی دارد، اما این مقاله فرصت بررسی بخشی از این‌ها را دارد و از این‌رو، فرضیه این است که این دو کشور از طریق تشدید شکاف‌های قومی-فرقه‌ای در عراق با پشتیبانی آمریکا مانع شکل‌گیری دولت مقتدر و عراق باثبات شده‌اند. با الهام از نظریۀ مجموعه‌های امنیتی باری بوزان نشان داده می‌شود که این مداخلات اوضاع عراق را به‌هم ریخت، روابط ایران و عراق را تحت تأثیر قرار داد و منطقه را هم دچار آشوب کرد.https://mps.razi.ac.ir/article_4452_7c80b554212f06f0063b3fc7b1c439dd.pdfدانشگاه رازیمطالعات سیاسی بین النهرین2821-24445220260823The Impact of Disputes Between Erbil and Baghdad on the Political Security of the Kurdistan Region of Iraqتأثیر اختلافات میان اربیل و بغداد بر امنیت سیاسی کردستان عراق267405444810.22126/mps.2026.4448FAفرزادرستمیدانشیار، گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران (نویسنده مسئول).0009-0008-5533-2535سیوانمرادیدانشجوی کارشناسی‌ارشد علوم سیاسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.0009-0007-3919-0322Journal Article20251127One of the major challenges facing post-Saddam Iraq has been the series of disputes between the Kurdistan Regional Government (KRG) and the central government of Iraq. These disputes, which emerged during the process of drafting the Iraqi Constitution, have continued to manifest themselves in political, economic, and geopolitical spheres. Initially, the disagreements centered on the status of the disputed territories during the early stages of the formation of the new Iraqi political order. Subsequently, issues related to energy and the budget were added to these disputes. In recent years, the Kurdistan Region’s independence referendum and its alliance with Muqtada al-Sadr over the formation of a majority government in Iraq have further intensified these disagreements. The aim of this article is to examine the effects of these disputes on the political security of the Kurdistan Region of Iraq. Accordingly, the study addresses the following question: What impact have the tensions and disputes between Erbil and Baghdad had on the political security of the Kurdistan Region of Iraq? This study employs a descriptive-analytical method and draws on library and online sources. Drawing on the Copenhagen School of Security Studies and its conceptualization of political security through indicators such as the state’s idea, institutions, and physical foundation, the study hypothesizes that these disputes have produced a range of consequences for the political security of the Kurdistan Region. With regard to the physical foundation of the state, the Kurdistan Region has experienced consequences such as a reduction in its authority over the energy sector, direct communication between some regional institutions and the central government, disruptions to its political effectiveness, the transfer of non-oil revenues to the central government, the dissolution of the Kurdistan Region’s electoral commission, and the dissolution of provincial councils. With regard to threats to the state’s idea, the Kurdistan Region has faced a widening gap between the government and society and a decline in the social capital of the Kurdistan Regional Government.یکی از چالش‌های عراق پساصدام اختلافات میان حکومت اقلیم کردستان و دولت مرکزی عراق بوده است؛ اختلافاتی که از تدوین قانون اساسی آغاز شد و تا کنون خود را در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی نشان داده است. این اختلافات بر سر مناطق مورد منازعه در اوایل تشکیل حکومت جدید آغاز شد و مسئلۀ انرژی و بودجه به آن اضافه شد و در سال‌های اخیر هم مسائلی از جمله برگزاری همه‌پرسی استقلال و ائتلاف اقلیم کردستان با مقتدا صدر در رابطه با تشکیل حکومت اکثریت در عراق، این اختلافات را عمیق‌تر کرد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیرات این اختلافات بر امنیت سیاسی اقلیم کردستان عراق است. از این‌رو، پرسشی که مطرح شده این است: تنش و اختلافات میان اربیل و بغداد، چه تأثیری یر امنیت سیاسی اقلیم کردستان بر‌جای گذاشته است؟ در این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و اینترنتی و بهره‌گیری از نظریۀ مکتب کپنهاگ و شاخص‌هایی همچون ایده، نهاد و بنیان فیزیکی دولت، این فرضیه مطرح شده که اختلافات پیامدهایی در حوزۀ امنیت سیاسی اقلیم کردستان داشته است؛ به‌گونه‌ای که از نظر شاخص بنیان فیزیکی، اقلیم کردستان با ازدست دادن خاک و در شاخص نهادی نیز با پیامدهایی همچون کاهش اختیارات در حوزۀ انرژی، ارتباط مستقیم برخی از نهاد‌ها با دولت مرکزی، اخلال درکارامدی سیاسی، بازگرداندن درآمد‌های غیرنفتی، انحلال نهاد انتخابات اقلیم کردستان و انحلال شوراهای استانی روبه‌رو بوده است. در مورد تهدید ایدۀ دولت نیز، اقلیم کردستان با افزایش شکاف دولت-حکومت و کاهش سرمایۀ اجتماعی حکومت اقلیم کردستان مواجه شده است.https://mps.razi.ac.ir/article_4448_a3a4d44276b2a4d3bb209cb228006c0c.pdf